De gave van tweelingschap

De gave van tweelingschap & het doel verwezenlijken

Volgens een soefitekst is tweelingschap een gave. Die gave wordt misschien aanvankelijk aarzelend aanvaard. Het besef van tweelingschap is een proces, een ontdekkingspad dat allengs breder wordt en naar herkenning leidt. Men kan de tweelingziel al bij verscheidende gelegenheden hebben ontmoet voordat de bewuste herkenning plaatsvindt. Die eerdere gelegenheden bereiden de persoonlijkheid niet alleen voor op de intensiteit van de uiteindelijke verbintenis, maar ook op de leefomstandigheden van de ander die in de relatie worden meegebracht.
De herkenning van de tweelingziel kan zelfs al op veel subtielere lagen dan een feitelijke ontmoeting beginnen. Naarmate tweelingzielen elkaar dichter naderen zijn beiden zich al vaak bewust van de mogelijkheid dat de juiste partner zomaar in hun leven kan verschijnen. Ze beginnen hun voorgevoelens meer te vertrouwen en zijn alert ten aanzien van het moment waarop die unieke kans in hun leven zich voordoet.

De omstandigheden scheppen gelegenheden om tweelingzielen bij elkaar te brengen als de tijd daarvoor rijp is. ZIELSHERKENNING is een ZEER KRACHTIG en HEVIG MOMENT: de vonk slaat op beiden over en de verdeelde ziel wordt ogenblikkelijk één. Het is een paradoxaal gegeven dat, hoewel de zielshereniging zich in één ogenblik voltrekt, die hereniging ook een groeiproces is. Het vraagt tijd voor het geheel – de nieuwe twee-eenheid – greep te krijgen op de situatie die na de hereniging ontstaat en de weg te vinden in de vele persoonlijkheden die iedere ziel herbergt. De voltooiing is een voortdurende activiteit die al geruime tijd aan de gang was en die door het leven heen steeds sterker zal worden. Het betrouwbare signaal voor de gave van tweelingschap is een onmiddellijk gevoel van onvoorwaardelijke liefde, een liefde die steeds bewuster wordt naarmate men de gave openlijk aanvaardt.
We vragen ons misschien af hoe liefde onvoorwaardelijk kan zijn als ze geen tijd heeft gehad zich tussen twee mensen te ontwikkelen. Maar die tijd heeft ze wel degelijk gehad: alle tijd van de wereld, want de ziel is in haar ontwikkeling naar die onvoorwaardelijke verbintenis toegegroeid. Tweelingzielen kijken niet naar elkaar zoals andere mensen dat doen. Ze zien de ander niet als een ander maar als pure ziel. Ze herkennen elkaar in de ware zin des woords: ze kennen het waren wezen van elkaar. Dat zuivere licht bepaalt wat ze zien. Het verblindt ze niet, waardoor ze niet alleen maar bepaalde plus-en minpunten in elkaar waarnemen, maar elkaar zien als een geheel dat ze liefhebben, uitgetild boven de dualiteit van goed- of afkeuring.
Ontmoetingen tussen tweelingzielen vertonen veel overeenkomsten, maar de wijze waarop ze die ontmoetingen beschrijven is uniek en gevarieerd.

Niet alles is voorbestemd. Ons huidige lot – gevormd door het karma van keuzen uit het verleden – laat ons ruimte voor bepaalde eigen beslissingen. Maar onze tweelingziel is vanaf het begin van de schepping onze bestemming. Dat is geen kwestie van keuze: iemand is je tweelingziel of niet.

Rusten in stilte

Sluit je ogen
en voel je hart,
voel je ziel,
die binnen in je is,
dat punt van rust,
en opperste zuiverheid,
dat is je ware IK.



Vraag het je te leiden,
door een wereld van twijfel en pijn,
niets kan je overkomen,
want jij bent één en eeuwig
en niets kan je deren.
Je vlees kan sterven,
je ego kan gekrenkt worden,
maar wie je in wezen bent is
rust.
Voel de stilte, diep binnen in je is stilte.
Laat je door deze stilte leiden,
koester deze stilte,
heb deze stilte lief.
Het is de stilte die je geluk kan brengen,
het is de stilte die liefde is.
Verlies je niet in uiterlijkheden.
Voel de stilte en wees dankbaar,
Wees passief en voel alleen maar.
Je hoeft nergens heen,
deze plaats is genoeg,
alles, ja alles is hier voorhanden.
Voel de rust die binnen in je is,
en laat haar zegen binnenkomen.
Je hebt niets nodig,
al het uiterlijke is schijn.
Je hebt alles al,
dat jagen dient nergens voor.
Het mooiste kan niemand je afpakken,
het mooiste is wat altijd bij je is.
Koester dat mooiste,
laat het je leven doorstromen,
laat aan anderen merken dat het er is,
deel je schat met anderen.
Geluk is er in overvloed, voor iedereen.
Het is beter om te zwijgen,
het is beter om niet te praten,
het is beter naar stilte te luisteren,
want daarin ligt waarheid.
Woorden bedriegen,
ze kunnen de waarheid niet bevatten.
Alleen in stilte is waarheid,
het antwoord kan alleen in de stilte gevonden worden.
Luister daarom naar de stilte
diep van binnen,
luister naar je eigen God,
open je voor zijn wijsheid
en voel zijn licht.

door: Roeland de Looff
Laat het rustig op je inwerken, en voel wat het met je doet.

Chlorella

Groene zoetwateralgen... kent u ze?
Over algen bestaan de gekste verhalen.
De ene groep aanbidt ze, de andere veracht ze. Maar wat zijn het werkelijk ?
In dit artikel buigen we ons over de micro-alg "CHLORELLA" en vergelijken deze met Spirulina . Het is merkwaardig dat spirulina geniet van een zekere populariteit, toch is er iets beter :



Dr. Jensen over ...Dr. Jensen, een Amerikaanse natuurarts met meer dan 60 jaar praktijkervaring, honderden rapporten, boeken e.v.a. is de man die chlorella in de belangstelling heeft gebracht. Toen Dr. Jensen Charlie Smith, de oudste levende Amerikaan, ging bezoeken, was Charlie 135 jaar oud. Hij was gezond, helder van geest en had een buitengewoon geheugen.
Dr. Jensen's eerste vraag was "Wat was je voedsel de laatste dertig jaar ?" De reactie van Charlie was : "sardines uit blik en crackers..."
Dr. Jensen kon zijn oren niet geloven. Maar na wat speurwerk ontdekte hij dat sardines het voedsel waren met het hoogste gehalte aan RNA (Ribo-Nucleïne-Factor). Het eten van voeding met een hoog RNA/DNA-aandeel zorgt voor het herstel en de produktie van menselijk RNA/DNA. Men gelooft dat het verval of beschadiging van RNA en DNA in de cellen de belangrijkste factor is in veroudering en degeneratieziekten.
Uitvoerige research - vooral in Japan - van chlorella pyrenoidosa, een groene, eencellige zoetwateralg, toont aan dat chlorella het voedsel is met het hoogst gekende aandeel van RNA. (ter vergelijking : sardines : 0,59% - chlorella 10%)

De bron van geluk

Er zijn twee soorten geluk: het ene komt en gaat

en het andere is altijd aanwezig en ongevoelig voor omstandigheden.

Het geluk dat komt en gaat is het geluk dat we vinden

wanneer we onze verlangens najagen - als we ze vervuld krijgen.

 

Het geluk dat immer aanwezig is, daarentegen,

hangt niet af van wat we bereiken, omdat dit geluk onze ware aard is.

In onze diepste kern zit geluk, vrede en tevredenheid.

We hoeven niet op zoek te gaan naar geluk,

omdat we het al hebben - we zijn het.

Het probleem is dat het ego dit niet beseft.

Het meent dat het spullen en ervaringen nodig heeft

om gelukkig te zijn, en daarom jaagt het daarop.

Het wekt verlangens (gedachten) op, die emoties veroorzaken,

die handelingen voortbrengen, en zo gaat het leven verder.

De daden en reacties van de meeste mensen

zijn gebaseerd - op gedachten die door het ego worden opgewekt,

die op hun beurt emoties oproepen, meer gedachten, en meer emoties.

De kleine Ziel en de Zon

Er was eens een Kleine Ziel die tegen God zei:
"Ik weet wie ik ben, ik ben het licht net als alle andere zielen.
" God lachte breed. "Dat is waar!", zei God. "Jij bent ook het licht."
"Wow," zei de Kleine Ziel, "Dit is toch echt gaaf."
Enige tijd later bleek dat weten wie ze was niet voldoende was. De Kleine Ziel voelde onrust van binnen en wilde ervaren wat het was om het licht te zijn. En zo ging de Kleine Ziel terug naar God (Wat geen slecht idee is voor alle zielen die willen weten wie ze werkelijk zijn.)
"Hoi God! Nu weet ik wie ik ben. Is het goed als ik dat wil zijn?"
God zei:"je bedoelt dat je wilt zijn wie je al bent?"
"Wel", antwoordde de Kleine Ziel, "Weten wie ik ben is één ding, maar helemaal écht zijn is iets anders. Ik wil ervaren wat het is om het licht te zijn!"
"Maar je bent het licht al," herhaalde God weer lachend.
"Ja, maar ik wil voelen wat het is!" zei de Kleine Ziel.
"Wel", God grinnikte, "Ik had het kunnen weten, jij bent altijd al de meest avontuurlijke."

Toen veranderde Gods houding. "Er is alleen één ding.... Er is niets anders dan het licht. Zie je, ik creëerde niets anders dan wat jij bent; en daarom is het niet makkelijk voor jou om jezelf te ervaren zoals je bent, omdat er niets is dat je niet bent."
"Huh?" zei de Kleine Ziel, een beetje verbouwereerd.
"Beschouw het op deze manier," zei God. "Je bent als een kaarsje in de zon. Oh, je bent daar met ontelbare andere kaarsjes die samen de zon zijn. En de zon zou anders zijn zonder jouw kaarsje."
"Hoe kun je weten dat je het licht bent wanneer er alleen maar licht is?"
"Dat is de vraag." Weer lachte God. "Dat heb ik al gedaan." Zei God. "Aangezien je jezelf niet kunt zien als het licht als je in het licht bent, zullen we je met duisternis omringen."
"Wat is duisternis?" vraagt de Kleine Ziel.
God antwoordde: "dat is wat je niet bent."
"Zal ik bang zijn in het donker?" vroeg de Kleine Ziel.
"Alleen als je ervoor kiest om bang te zijn," antwoordde God. "Er is echt niets om bang voor te zijn, tenzij jij ervoor kiest om dat te zijn. Want weet je, we verzinnen het allemaal, we doen alsof."
"Oh,'" zei de Kleine Ziel, en voelde zich al beter.

Rust en stilte

 

 

 

 

 

Een naar buiten gerichte geest

blijft altijd hunkeren.

Een naar binnen gerichte geest

vindt rust en stilte.

 

Deng Ming-Dao

Wat je op je huid smeert moet je kunnen eten…

Dit onderwerp draag ik op aan alle meisjes, de moeders van de toekomst!

Wanneer we deze kreet tijdens lezingen lanceren zijn er altijd mensen die onmiddellijk bevestigend knikken, maar over het algemeen is de reactie een ‘vragende blik’, of men reageert lacherig.
Als we dan een willekeurig merk uit de supermarkt of drogisterij opnoemen, één van de vele bekende merken die in omloop zijn (je kunt er zo wel een paar bedenken) dan stellen we de vraag: ”Zou je een pot of fles van dat of dat merk opeten?”
De algemene reactie is dan dat men begint te griezelen of meteen voluit roept: ”Nee natuurlijk niet.”
Dan moet je het ook niet opsmeren! Zo simpel is dat!
Onze huid is onze grootste orgaan. Alles wat je opsmeert wordt door de huid snel opgenomen en voor je er erg in hebt zijn al deze stoffen verspreid door ons systeem.
Onze lever draait overuren door alles waarmee we onszelf beïnvloeden. Ons hart is belangrijk, maar de lever is nog belangrijker. Als de lever niet meer in staat is ons volledig te reinigen dan zal uiteindelijk het
hart ook stoppen met kloppen.
Ons lichaam heeft te maken met veel invloeden waar de lever een hele klus aan heeft als we alles niet zo nauw nemen. Dan stapelt veel zich op via de voeding, wat we opsmeren, inademen, via farmaceutische producten zoals vaccins, pillen en poeders laten inspuiten of slikken, kortom: wie overal aan meedoet en alles gelooft zorgt ervoor dat zijn lever keihard moet werken.
Wat je opsmeert moet je kunnen eten; dan is zonnebrandcrème ook uit den boze.
Wat gebeurt er met een teveel aan afvalstoffen?Laten we even naar een willekeurig straatbeeld kijken. Veel etende mensen op straat. De jeugd doet ook al een aardige duit in het zakje door in de schoolpauzes van alles tot zich te nemen wat ‘het overdenken’ waard is.
Winkelwagens worden volgeladen met pakjes en zakjes bewerkt voedsel, waarin ingrediënten in zijn verwerkt waarbij we de nodige vraagtekens mogen zetten. Geef je ogen eens de kost als je in je eigen omgeving een supermarkt binnenloopt of door een drukke winkelstraat loopt. Dit is nog maar een summiere opsomming, maar teruggaand naar alles wat we massaal opsmeren dan worden we ook niet vrolijk. Neem een willekeurige fles met lotion, badschuim of shampoo en lees eens wat de kleine lettertjes je vertellen over de samenstelling.Inderdaad, een loep is geen overbodige luxe maar toch is negeren geen optie wanneer je open staat voor een goede gezondheid.
Is het niet te zot voor woorden dat een doorsnee product rustig zevenendertig ingrediënten bevat?
De namen die je leest zijn vaak niet eens goed uit te spreken en alles wat op ‘parabenen’ eindigt moet zeker alarmerend overkomen.
Uit een onderzoek aan de Universiteit van Reading in het Verenigd Koninkrijk bleek negenennegentig procent van vrouwen met borstkanker, van wie men de tumoren heeft onderzocht, minstens één vorm van parabenen in hun borstweefsel te hebben.